آفريده شده است و به همديگر در زندگى و بقاء نيازمندند ، و معتقد باشى به اينكه تو در عين حال از آنها بىنيازى و محتاج به درخواست از آنها نيستى و بايد به خود اعتماد كنى و خدا هم ضامن رزق بندگان است و مسبب الاسباب است ، و فائدهء عقيده اول حسن معاشرت و آميزش با آنها است به خوش سخنى و خوشروئى و خرمى ، و فائدهء عقيده دوم حفظ آبرو و نگهدارى آن است از نقص و حفظ عزت است به ترك سؤال و طمع ، و حاصل اينكه ترك معاشرت و معامله به كلى مذموم است و اعتماد به مردم و سؤال از آنها و خوارى پيشِ آنها هم مذموم است و بايد در اينجا حدِّ وسطى عمل شود كه گفته شد . از مجلسى ( ره ) - بدان كه علماء در رحمى كه صلهء آن لازم است اختلاف دارند . گفته شده ، رحم : رابطهء خويشى است ميان مربوطينى كه به يك رحم متصل گردند . گفته شده ، رحم : خويشى مرد است از طرف پدر تا هر چه بالا رود و از طرف مادر تا هر چه بالا رود و از طرف اولاد تا هر چه پائين روند و آنچه بدانها پيوسته باشد از برادر و خواهر و اولادشان و از عمو و عمه . گفته شده ، رحمى كه صلهء آن واجب است تا آنجا است كه موجب حرمت نكاح است و عموزاده و خالوزاده را شامل نيست . و گفته شده است آن شامل همه خويشانى است كه به خويشى معروفند ، اعم از اينكه نكاح آنها حرام باشد يا نباشد و اين اقرب به صواب است به شرط آنكه در عرف خويش شمرده شوند و گر نه همهء مردم اولاد آدم و حوا هستند ولى نسبت به قبيله‌هاى بزرگ چون بنى هاشم در اين زمانه مورد اشكال است كه همه در اين حكم در آيند ، و دلالت مىكند بر دخول آنها روايت على بن ابراهيم در تفسير قول خدا : « فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَ تُقَطِّعُوا أَرْحامَكُمْ » كه در بارهء بنى اميه و ظلم آنها نسبت به اهلِ بيت